Administratie

De Russische Federatie omvat 88 gebieden met een uiteenlopende status:

• 48 provincie's ("oblast'", hebben vertegenwoordiging in de Doema):
  Amoer, Arkhangelsk, Astrachan, Belgorod, Brjansk, Irkoetsk, Ivanovo, Jaroslavl, Kaliningrad, Kaloega, Kamtsjatka, Kemerovo, Kirov, Kostroma, Koergan, Koersk, Leningrad, Lipetsk, Magadan, Moskou, Moermansk, Nizjni Novgorod, Novgorod, Novosibirsk, Oeljanovsk, Omsk, Orenburg, Oryol, Penza, Pskov, Rostov, Ryazan, Sakhalin, Samara, Saratov, Smolensk, Sverdlovsk, Tambov, Tyumen, Tomsk, Chelyabinsk, Chita, Tver, Toela, Vladimir, Vologda, Voronezh en Volgograd.
• 21 autonome republieken ("okroeg", gelijk aan een oblast' maar met meer autonomie):
  Adygea, Altai, Basjkirostan, Boerjatië, Dagestan, Ingoesjetië, Kabardino-Balkarië, Kalmukkië, Karatsjai-Tsjerkessië, Karelië, Komi, Mari El, Mordovië, Sacha (Jakoetië), Noord-Ossetië, Tatarstan, Tuva, Oedmoertië, Chakassië, Tsjetsjenië en Tsjoevasjië
• 6 territoria ("kraj", een grote oblast' bestaande uit verschillende rayon's. Een kraj heeft een voornamere status in vergelijking met de oblast' en ontvangt een relatief groter budget van de staat):
  Altai, Chabarovsk, Krasnodar, Krasnojarsk, Perm, Primorski en Stavropol
• 1 autonoom oblast': Joodse Autonome Oblast'
• 10 autonome districten (een autonoom district maakt deel uit van een oblast'):
  Aga-Boerjatië, Khanto-Mansië, Evenkië, Jamalië, Korjakië, Nenetsië, Oest-Orda, Boerjatië, Tajmyr en Tsjoekotka
• 2 federale steden: Moskou en St. Petersburg

Autonome republieken beschouwen zich soms als soeverein (onder meer Tatarstan) of  zelfs als onafhankelijk (Tsjetsjenië). Verder kunnen de grondgebieden van deze eenheden elkaar overlappen. Zo liggen nationale regio's meestal op het grondgebied van een oblast'. Sinds 2000 bestaat er tussen al deze regio's en het nationale niveau een tussenlaag van zeven federale districten (federale okroeg). De officiële taal binnen al deze gebieden is het Russisch, maar daarnaast worden er talloze zeer uiteenlopende talen gesproken (Tataars, Udmurts, Baskirs, etc.). In de autonome republieken is de lokale taal een voertaal naast het Russisch.

Politiek

Het moderne Rusland heeft een democratie met vrije verkiezingen en een meerpartijenstels. De huidige president Vladimir Poetin heeft echter een aantal beperkingen op de democratie ingevoerd. Het Russische parlement is tweedelig, bestaande uit:

• De Doema, vertegenwoordigd door partijleden;
• De Federatieraad, vertegenwoordigd door de 88 deelgebieden.

Economie

Tot 1990 was Rusland communistisch en had het dus geen vrije markt (economie). Na het einde van het communisme maakte de Russische economie een vrije val door. Gierende inflatie, corruptie en kelderende productiecijfers gingen waren de grootste oorzaken. Deze aftakeling bereikte een hoogtepunt in 1998, toen Rusland "failliet" ging en de roebel totaal devalueerde. 130 miljoen Russen gingen door een crisisjaar.

Sinds 1999 zit de Russische economie echter weer sterk in de lift, geholpen door hoge olieprijzen. Toch kampt Rusland nog met een aantal grote problemen:

• Corruptie op alle niveaus (nationaal - gemeentelijk);
• Een bureaucratisch en inconsistent belastingsysteem;
• Een inefficient en onbetrouwbaar banksysteem;
• Een groeiend gat tussen arm en rijk;
• Buiten verhouding stijgende vastgoedprijzen door woningtekorten.

Op dit moment wordt het economische klimaat veelal bepaald door een elite van oligarchen. Veel van bovenstaande problemen hangen hiermee samen. De oligarchen domineren het bancaire systeem en gebruiken geldstromen voor bedrijven die aan henzelf gerelateerd zijn en geven geen kansen aan andere of startende ondernemingen.
Onder Putin is de economie wel erg stabiel geworden. De roebel is ten opzichte van de Euro tussen 2002 en 2007 in waarde ongeveer gelijk gebleven. Ook is er een enorme inhaalslag gemaakt wat betreft kennis en professionaliteit in nagenoeg alle bedrijstakken. De nieuwe generatie in voornamelijk handel- en dienstverleningsectoren zijn er financieel sterk op vooruit gegaan in de afgelopen jaren.