Astrakhan (ook wel "Astrahan" geschreven) is met 500 duizend inwoners één van de grotere steden in het zuiden van Rusland. Astrakhan ligt aan de enorme Wolgadelta bij de Kaspische Zee. Vanwege de ligging is Astrakhan zowel een belangrijke haven voor handel als een strategisch belangrijk punt voor de Russische marine ("Morflot").

Astrakhan bestond al in de 13e eeuw als Tataarse (de Tataren stammen af van de Turken) nederzetting. De plaats kreeg betekenis 1459, toen de stad hoofdstad werd van de Kanaat van Astrakhan. Dit duurde tot 1556, toen het leger van tsaar Iwan de Verschikkelijke de Kanaat ontbonden en de stad met de grond gelijk maakten. Hiermee kwam een einde aan de Tataarse invloed in het gebied. Tsaar Iwan liet na de verwoesting een nieuw fort bouwen op een heuvel die de loop van de Wolga overzag. De ruïnes van het oorspronkelijke Astrakhan werden 12 kilometer ten noorden van het huidige Astrakhan teruggevonden door archeologen.

In 1560 stond de hele loop van de Wolga min of meer onder controle van de Russen; er werd gestart met exploitatie van de rivier, hetgeen Astrakhan uiteraard zeer ten goede kwam. In de 17e eeuw was Astrakhan uitgegroeid tot een volwaardige handelstad. Het was de schakel tussen Rusland en de Oriënt. Handelslieden uit Armenië, Georgië, Perzië en Khiva (Oezbekistan, bekend van de Zijderoute) vestigden zich in Astrakhan', dat zo met de jaren een steeds bontere samenleving werd.
In het eind van de 16e eeuw werd begonnen aan de bouw van een Kremlin. Het Kremlin werd ontworpen door architecten uit Yaroslavl, waardoor het Kremlin er erg Russisch uitziet, anders dan de meeste kerken in deze regio.

Hoewel de stad nog regelmatig 'wisselde' van leiderschap (de Russen, Perzen, Kozakken en Tataren deden allen een gooi) ging dit niet gepaard met echte oorlogen en verwoestingen van dien. Eénmaal werd de stad geplunderd door Perzen (1719). Wel werd de stad in de 18e eeuw geteisterd door grote branden, zoals meer steden in Rusland in die periode. De eerste industrialisatie van Astrakhan' kwam onder leiderschap van tsaar Peter de Grote begin 18e eeuw met de bouw van een scheepswerf. Astrakhan' zou echter nooit een industriele stad worden - het bleef de handelstad die het altijd was. Opvallend aan de stad is het feit dat het relatief weinig sovjetinvloed heeft ondergaan. Het oude centrum van de stad is vrij van standaard grijzen 5-verdiepingen tellende flats...

Ook tegenwoordig is Astrakhan' een centrum van handel aan de Kaspische Zee. De stad beschikt over de tweede grootste binnenhaven, gekeken naar aantallen tonnen overslag. Nog immer is de stad een samensmelting van vele nationaliteiten en culturen.
Astrakhan' is, samen de steden aan de Zwarte Zee, één van Rusland's hoofdleveranciers van groente, fruit en noten. Astrakhan' ligt namelijk in een zeer vruchtbaar gebied met relatief erg veel zon (zeer mild-subtropisch klimaat). Verder wordt er veel vis geëxporteerd en verdiend de stad een aardige cent aan haar pompstations op de grote oliepijpen, die dwars door het gebied naar het westen lopen.

Echter, hét handelsmerk van Astrakhan' is het wereldwijd geliefde luxe product uit de Wolgadelta: kaviaar. Deze lekkernij wordt verkregen van de steur, waarvan de beste soort alleen voorkomt in de Kaspische Zee. Atrakhan' is 's werelds grootste producent van kaviaar.

Astrakhan' loopt niet over van attracties (eigenlijk alleen het Kremlin en de oude handelsbuurten) maar biedt wel veel cultuur. Verder is het er bijna altijd lekker weer. Vanuit Astrakhan' zijn verschillende boottochten te ondernemen. Korte Volgacruises, excursietochten door de Volgadelta (natuurgebied) en de Kaspische Zee behoren tot de mogelijkheden. Overnachten kan men in de stad zelf of op een druivend hotel in de Volga delta.